Aşık Zevraki Divanı Anasayfa | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | Özgeçmiş - İçindekiler | Açıklamalar-Sizden Gelenler | Anılar

10

z-75.jpg

zvrki_228xxx.jpg


OLMASAYDI

İnsanoğlu bölünmezdi
Bozuk düzen olmasaydı
Ayrı, gayrı bilinmezdi
Gafil gezen olmasaydı

Ana, baba, adem birdi
Aramıza nifak girdi
Nevbaharı kim bilirdi
Faslı hazan olmasaydı

Dünya denen bu afsana
Ne bana kalır, ne sana
İnsaf kıymazdı insana
Ara bozan olmasaydı

Yerindeyse eğer tabir
Bende keder, sende kibir
Keşke Aşık Zevraki bir
Dertli ozan olmasaydı


YESİN SENİ

Bir dağın başında şaşkın olsanda
Danışma tilkiye, kurt yesin seni
Nahoş nara düşüp naçar kalsanda
Kaç cahil cerrahtan dert yesin seni

Namerdile sakın eyleme ülfet
Götürür karını getirir külfet
Ondan yüz bin kat iyidir elbet
Yersede gine koy mert yesin seni

Hiç koyma kapına olsa uşağın
Özü katıdır, yüzü yumuşağın
Meşhur mihengidir elmas her çağın
Vur serini de dur sert yesin seni

Aşık Zevraki der; bu nasıl şeydir
Kimi zalim, kimi ağadır, beydir
Vallahi ki türkün puştundan eydir
Hiç olmasa mert bir kürt yesin seni


SENDE İNSAN BENDE İNSAN

Ha Filistin, ha İsrail
Sende insan, bende insan
Ne şeytanız, ne ezrail
Sende insan, bende insan

Cahil bilgin maymun dermiş
Maymun cinsini mi yermiş
Yamyam olsak daha eymiş
Sen de insan, ben de insan

Son pişmanlık pek pahalı
Aldın hasır, verdin halı
Ha Veli yanmış, ha Ali
Sende insan, bende insan

Kimi garpli, kimi şarklı
Güveç midir, küpden farklı
Aynı çamur, aynı çarklı
Sende insan, bende insan

Ne çıkar ki sulhü sağla
Önde öldür, dönde ağla
Yiğit isen nefsi bağla
Sende insan, bende insan

Farzet ki, biz doğduk ikiz
Elmi beş, ayak mı sekiz
Ha oğlan olmuş, ha da kız
Sende insan, bende insan

Ters değilse eğer tabir
Tanrıda bir tabibde bir
Ne bu gurur, ne bu kibir
Sende insan, bende insan

Nasıl doğduk gine oyuz
Ne azaldık, nede çoğuz
İki elle birde boğuz
Sende insan, bende insan

Zevrak der ki; rezil dünya
Ruhumuza gömdün riya
Görünüşe baksan güya
Sende insan, bende insan

Törpüyü yalarken sıçan
Sanarmışki, emiyor kan
Halbuki bir gövde, bir can
Sende insan, bende insan

silene_alba-.jpg

DÜŞDÜK

Hakdan kaçıp olduk hile
Haça düşdük, haça düşdük
Kaçtı kıymet, bakki hele
Kaça düşdük, kaça düşdük

Dilinde zül, elinde zil
Sanki gökten olmuş nazil
Başta gezer rüsvay rezil
Kıça düşdük, kıça düşdük

Susmuş kumru, söyler kuzgun
Yaşar eyri, yanar düzgün
Baş bozulmuş, peşi azgın
Pice düşdük, pice düşdük

Avrupayı şikar sandık
Şeker diye şapa kandık
Yarab ne günlere kaldık
Nice düşdük, nice düşdük

Ah gidi yabanın yeli
Deh gidi zamanın feli
Fareye boğdudun fili
Cüce düşdük, cüce düşdük

Başta bela, bağrımda biz
Bahtımda yok ışıktan iz
Demek, ana rahmine biz
Gece düşdük, gece düşdük

Güven yok ya, güve dolu
Geçilmiyor rüşvet yolu
Her köşede bir Köroğlu
Paca düşdük, paca düşdük

İsim doğru tipimizde
İş eğridir hepimizde
Aç ağlarken kapımızda
Haca düşdük, haca düşdük

Ey Zevraki, yorma çene
Asır kördür, sağır sene
Dağlar taşlar inlese ne
Göçe düşdük, göçe düşdük

YANIYORUZ (son yazım)

Zehr-i mar sundular zemzem tasında
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz
Sivas şeherinin tam ortasında
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz

Görülmemiş hiçbir diyarda dinde
Gam yemezdik olsak Japon'da Çin'de
Volkana büründük vatan içinde
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz

Reva mıdır acep rabbime göre
Kör mü kesildi ki bütün yan yöre
Öz yurdumuzda biz göz göre göre
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz

Dinin kozu kinin alevi közü
Kavurdu da gitti gelini kızı
Fizana ulaştı fizahın hızı
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz

Ne bir Mansur'a nede Pir Sultan'a
Ne Kerem'e benzer ne Aslı Han'a
Taze taze düştük toza dumana
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz

YANIYORUZ (ilk yazım)

Zehrimar sundular zemzem tasında
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz !...
"Sivas" şeherinin tam ortasında
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz !...

Görülmemiş hiçbir kitapda, dinde .....
Gam yemezdik olsa Hindile Çinde ....
Volkana büründük, vatan içinde ....
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz !....

Suretinde sünnet, şirette cinnet ...
Boz it olsadaki, cinsine zinnet ...
Yezitlere etmedik:, diye minnet,
Yanıyoruz ey dostlar yanıtoruz !....

Reva mıdır acep. rabbime göre ?....
Kör mü kesildiki, bütün yan yöre ?...
Öz yurdumuzda biz göz göre göre,
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz !.....

İstismar edilip, "islamın" adı,
"Camiden" "din" diyerek "kin" portladı ...
Vallah, billahiki "nemrut" hortladı,
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz !.....

Dinin kozu, kinin alevi, közü .....
Kavurdu da dökdü gelini, kızı .......
"Fizana ulaşdı" fizahın hızı !......
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz !.....

Ne bir "Mansura" nede "Pir Sultana" ...
Ne "Kereme" benzer, ne "Aslı Hana" ....
Taze taze düşdük, toza dumana
Yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz !...

Aşık Zevraki der: zulmün "emeni"
Aşdı "Kerbelayı" geçdi "Yemeni" ....
Ne "Akarsuyu" kaldı, "ne, Çimeni" ....
Siz uyanın, biz yanıyoruz ey dostlar yanıyoruz !.....

tema10_x.jpg

OLDUK

Heyvah millet, heyvah vatan
Yaz beklerken güzden olduk
Ağarmadı getti şu tan
Baka baka gözden olduk

Gerek kentli gerek köylü
Yandı getti yerli göylü
Reyle olur rical göynü
Ruh karardı ruzdan olduk

Havlar sürü, avlar biri
Kancık olmuş kanun eri
Kızarırmı kansız deri
Hicap kalkdı yüzden olduk

Niyet elbet süi niyet
Toplandıda ulu hiyet
Yine verdi bize diyet
Çok ararken azdan olduk

Kimi leşe düşen boz it
Kimide yezit mi yezit
Kimi puşt,kimi parazit
Tadı geçde tuzdan olduk

Çekirge bir iki atlar
Üçüncüde postu katlar
Ah kodaman, ah kavatlar
Çırpdız çırpdız tozdan olduk

Tatlı döküp tavladılar
Tavşan gibi avladılar
Dost dediler, post aldılar
Kül bastılar, közden olduk

Acele acele cipler
Acaip acaip tipler
Zevrak derki; hırt hatipler
Söz yaparken,özden olduk


GÖNÜL

Bir tek sen misin ki kanadı kırık
Dönüp etrafına baksana gönül
Ağaçlar yaralı topraklar yarık
Ağlayıp çağlayıp aksana gönül

Koyun kuzu vermiş kırın kurduna
Sen de düşmüşsün hep yarin derdine
Kara gurup çökmüş garip yurduna
Kudret kandilini yaksana gönül

Sıktın sinemi de siktin anamı
Çalımın çıkışın sade bana mı
Arşa çıkmış zulmün zirvesi namı
Çarpıp kanadını yıksana gönül

Tutuğunu etmek köründür karı
Halkını da böyle haklar hünkarı
Zehretsin tırnağın zulme zükkarı
Tahtı tufeyliye taksana gönül

Hele seyretsene karşı komşuya
Kuru taşı salmış dupduru suya
Taş pişer döş pişmez hiç vicdan bu ya
Çıkarıp alnına çaksana gönül

Ne emi dayı ne baba ana var
Geriye kalanlar zaten canavar
Kapanmış bilmezsin kapıda ne var
Yarıp bu çemberi çıksana gönül

Bizdeki belalar ele balayı
Taşı dişler ezer dile kolayı
Kör robotlar görmez kötü olayı
Ruhsuz ricale rest çeksene gönül

Gömülüp gövdeme sen sine sine
Zevrak kaldı böyle nefsi nefsine
Nara çeker namert kulun nesine
Çıkıp boğazına çöksene gönül

Kokarsın Zevraki leş gibi yat yat
Korkma kuzgundan kalk dirseği dayat
Ferahlık getirmez foldaki feryat
Derdini düzlere döksene gönül

Asalet asasını asra diksene gönül

resim_023.jpg

İSİMSİZ 1
Zevraki Bant çözümü
...
Gerçi yazım sözüm gayet ağırdır
Dert adamı işte böyle bağırtır
Lakin kim okur kim duyacakki
Onların kalpleri kalp kulakları sağırdır

Ne ah eyledik biz nede of aman
Tenezzül etmedik asla bir şeye
Ne arpa istedik nede ot saman
Kim binmezki bizim eşeğe

...

hasim_06.jpg

sonraki sayfa

063da__ve_bulut.jpg