|
KALDI
Havaya uçtu hepisi
His mi kaldı, us mu kaldı
Geçdi artık aşk tipisi
Sis mi kaldı, pus mu kaldı
Komşu dertde, karşı demde
Defe vurur, oynar hemde
İster keyif, ister kin de
Yas mı kaldı, pas mı kaldı
Emin el mi var sunacak
Dikensiz dal yok konacak
Oturup da hal yanacak
Piresiz post mu kaldı,
Parasız dost mu kaldı
Ağ bulutlar yüzün astı
Bağrımızı hüzün bastı
Bahar pusdu, bülbül sustu
Ses mi kaldı, süs mü kaldı
Zevrak'min çığı çökdü
Çınar çekmez, doruk bükdü
Dolu vurdu, dostu dökdü
Ham mı kaldı, has mı kaldı
Üst mü kaldı, ast mı kaldı
YOKTUR
Hilkat neyse hayat aynı
Değişecek birşey yoktur
Yine eğri deve boynu
Değişecek birşey yoktur
Derya Fırat yahut da Şat
Birbirinden eder neşet
Ondan al da ona boşalt
Değişecek birşey yoktur
Natık böyle nizam böyle
Nedir acep bu zam böyle
İster dırla ister söyle
Değişecek birşey yoktur
Canın çıkar tenin çürür
Bizden alır size verir
Köpek ürür kervan yürür
Değişecek birşey yoktur
Kafaları gaflet sarış
Bir karışa bu ne yarış
Ye iç yine yere karış
Değişecek birşey yoktur
Aç tavuk da görür rüya
Türlü taam yermiş güya
Kalkacak ki aynı dünya
Değişecek birşey yoktur
Hem harice hem dahile
Girmeseydi eğer hile
Herşey yeter artar bile
Dövüşecek birşey yoktur
Ey Zevraki neticen ne
Ufuk gider senden önce
Yüce haktan başka yine
Kavuşacak birşey yoktur
İMANDIR İMAN
Hiç sanma ki, gelecek geç
Akibin hemandır heman
Sende olsa, Zal'daki güç
Rakibin zamandır zaman
Ne yerlisi, ne yabancı
Ne yolcu kalır, ne hancı
Aman deki ey sabancı
Sakibin dumandır duman
Yaşın yetse yüze bine
Kaçıp da sinsen ta Çine
Benzemez polisinkine
Takibin yamandır yaman
Uyan düşden, düşün hele
Danen demir olsa bile
Tertip dayanmaz bu yele
Terkibin samandır saman
Para, fen, ken erli geçli
Zevrak der heçdir bü üçlü
Her an yanında en güçlü
Ekibin imandır iman
DİNLER
Yeterki sen, beni sinende sakla
Aşık olan almı dinler, elmi dinler
Nur yüzlü nazlı yar esince akla
Dağmı dinler sabrı taşan, belmi dinler
Gözyaşım akmazdı hep ılık ılık
Olmasaydı eğer acı ayrılık
O, visali yardan alınca salık
Kanat açan yolmu dinler, yılmı dinler
Tipili tepeler almasa selam
Alam başımıda sahraya salam
Burnumda tütünce burculu sılam
Serden geçen setmi dinler, çölmü dinler
Naçar bağrı açar kadere, kahre
İçer, biçer dalarda geçer bahre
Ne ırmağa bakar ne Nili nehre
Zevrak olan selmi dinler, gölmü dinler
FELEK
Yeni hak verdim sana dediklerine
Kahbe imişsin sen gerçekten felek
Bak şu herzelere, yediklerine
Ayırdın gelini gerdekten felek
Temrenli tırnağın vurdun döşüme
Bir kurt oldun yedin, girdin dişime
Taktın bir hayale, koştum peşine
Göç ettirdin Gelinpertek'ten felek
Kastın erkeklikten, kestin erlikten
Paç aldın pabuçtan, olduk terlikten
Bir nişan kalmadı tüyden telekten
Beter yoldun kazdan, ördekten felek
Ceylan edip beni avına çıktın
Kurdun dağdan dağa nişana çöktün
Fırlatıp okunu yayını çektin
Vurdun yareledin yürekten felek
Kaldır tuzağını topla ağını
Çok uzattın artık çek ayağını
Azmı yedim sanki çok dayağını
Dahada yağlıydı börekten felek
Aşlar gibi kabdan kaba kotardın
Otlanmadık tepeleri otardın
Püskülü belayı başıma sardın
Öldürdün bin kere ölmeden felek
Oynatıyor bütün olanca nası
Türlü çeşittir hep zili zurnası
Ayrılmaz peşimden öter kornası
Şaşırdım gideyim nereden felek
Etmezken babama bile minneti
Çektirdin Akif'e namert mihneti
Yaptın dediğini aldın ahreti
Kırdın kolumu ta kürekten felek
|