Zevraki - Daha Eydi
şiirini sesli izlemek için tıklayın

DAHA EYDİ (son yazım)
Nesimi Çimen ve Muhlis Akarsu'ya

Çimen olduk çiğnediler
Çöl mü olsak daha eydi
Akarsu'yduk çimmediler
Göl mü alsak daha eydi

Goncamıza konmuyor kuş
Ne el ne de yel dokunmuş
Günü geçmiş alı solmuş
Gül mü olsak daha eydi

Yemiş bastı başı eğdik
Yeyin diye yere değdik
Kuru muru sivri dimdik
Dal mı olsak daha eydi

Ne kibir biliriz ne kin
Ne bağ bastık ne de ekin
Aktık durduk sakin sakin
Sel mi olsak daha eydi

Zevrak gelir ya asmaya
Boynum sığmaz hiç tasmaya
Pes deyip de pis softaya
Kul mu olsak daha eydi

DAHA EYDİ (ikinci yazım)

Çimen olduk çiğnediniz
Çöl mü olsak daha eydi
Akarsuyduk çimmediniz
Göl mü olsak daha eydi

Artık durduk sakin sakin
Ne bağ bastık ne de ekin
Yıkıp döken ve de lakin
Sel mi olsak daha eydi

Goncamıza konmuyor kuş
Ne el ne de yel dokunmuş
Alı solmuş günü dolmuş
Gül mü olsak daha eydi

Zevrak gelir ya asmaya
Boynu sığar mı tasmaya
Tamah edip pul paraya
Kul mu olsak daha eydi


DAHA EYDİ (ilk yazım)

Çimen olduk çiğnediler
Çöl mü olsak daha eydi
Çağlar olduk çimmediler
Göl mü olsak daha eydi

Goncamıza konmadı kuş
Ne bir serçe ne de baykuş
Sülük kalkıp sinek konmuş
Gül mü olsak daha eydi

Yiyin diye başı eğdik
Yemiş bastı yere değdik
Kurtlu murtlu sivri dimdik
Dal mı olsak daha eydi

Gönül hattı bahçe barlı
Ayak basmaz yaban yerli
Yokuş mokuş buzlu karlı
Yol mu olsak daha eydi

Zevrak dilin değildir kal
Bazen yağsın bazen de bal
Yine bindi bize vebal
Yal mı olsak daha eydi

HAY GÖNÜL

Şu dünyanın rindinde rindanında
Bir dür bulamadın gitti hay gönül vay gönül
Zebun düşüp zayoldun zindanında
Bir hür bulamadın gitti hay gönül vay gönül

Bağındaki güller soldu solacak
Bağrındaki göller dondu donacak
Soğuk sinene sıcak el sunacak
Bir yar bulamadın gitti hay gönül vay gönül

Faş edemez oldu feraset falı
Kalp kutusu gibi kaldın kapalı
Seni anlayacak kadir kafalı
Bir er bulamadın gitti hay gönül vay gönül

Gördüğün gübreyi gülce kokladın
Okkaladığından nice oklandın
Envai çeşitte çiçek kokladın
Bir bar bulamadın gitti hay gönül vay gönül

On dokuz bin alemi bire bölsen
Delidir derler bu sen seni bilsen
İnsanlık dalında emin ve esen
Bir yer bulamadın gitti hay gönül vay gönül

Yalvardım yakardım yola yatmıyor
Hasta hırıltıda hapı yutmuyor
Çıkardığın malı moda tutmuyor
Bir kar bulamadın gitti hay gönül vay gönül

Aşık Zevraki der düşmüşüz meşka
Aşkımız sıkıdır asrımız laçka
Nur gözlük satacak sen benden başka
Bir kör bulamadın gitti hay gönül vay gönül


BİZİ

Bağlansaydık bir aşkına
Yıkamazdı yadlar bizi
Dağlansaydık yar aşkına
Yakamazdı odlar bizi

Haz dolardı mazi ati
Olsa idik hakka muti
Yutardık bahri muhiti
Boğamazdı sular bizi

Tedirginiz madem hep ki
Tahsil bize tasma tıpkı
Gösterseydik nefse tepki
Yedemezdi yular bizi

Zevrak der pir güde güde
Park etseydik pak ülküde
O nazlı yardan belki de
Edemezdi yollar bizi

KARDAŞ

Tutup seni gel diyecek
Yiğit isen dayan kardaş
Nazik tenin hep yiyecek
Akrep yılan çıyan kardaş

Gece gündüz izlesen de
Günah edip gizlesen de
Gene bütün gaflet sende
Herşey hakka ayan kardaş

Hesabını vereceksin
Görmediğin göreceksin
Birgün sen de gireceksin
Beni kabre koyan kardaş

Gerek geniş gerekse dar
Ben iyi ki kefenim var
Sarar belki seni kurtlar
Bulunmaz bir yiyen kardaş

Aranızda ben de vardım
Kah koşardım kah kovardım
Şimdi arzum yara verdim
Kara toprak yayan kardaş

Dünya olmaz sana engel
İnsan isen sen yine gel
Bana bak da kendine gel
Sözlerimi duyan kardaş

Sarayların sana medfen
Servetin de olur kefen
Hayat koymaz kendi keyfen
Keser sana kefen kardaş

Sözlerimiz bütün gerçek
İster isen beni vur çek
Seni beni ne bilecek
Öz canına kıyan kardaş

Ey Zevraki sen atma ok
Şakağında isabet çok
Şafak atmış beşaret yok
Zil çalıyor uyan kardaş

medfen: mezar
beşaret: teşebbüs

*

DEĞİL

Her yiğidin var yazısı
Benim gibi kara değil
An be an vurur sızısı
Bir dem dura dura değil

Ta beş yaşımdan başladı
Kah kaşıdı kah dişledi
İndi iliğe işledi
Sıtma değil sara değil

Öldürecek mi beni ne
Üst geliyor günden güne
Üstüpü koyup üstüne
Yatılacak yara değil

Sun Zevraki mevlaya sun
Çaren gelir yaren olsun
Ört üstünü varsın dursun
Açılacak sıra değil

KALDI

Saramazsın yaram sorma kardaşım
Lokma etmediği, Lokman mı kaldı
Felek deryalara saldı gözyaşım
Uğramadığım umman mı kaldı

Gine geçmez yardan gönül umutlu
Olsada yolları yılanlı, kurtlu
Zaten bağrım sisli, bahtım bulutlu
Başıma binmeyen duman mı kaldı

Dertlisi oldum ben dehri alemin
Delisi olmuşam dahi Jale'min
Zevrak'a yol göster rabbel alemin
Zatından başka bir güman mı kaldı

ÜÇ DERDİM

Aldanma dünyaya şu üç kardaşa
Biri bahar, biri yaz, biride güz
Neler getirmediki bu garip başa
Biri bahar, biri yaz, biride güz

Uğrar herkese erinde, gecinde
Arar bulur seni olsanda çinde
Üç seyyah gezer bir beden içinde
Biri nardır, biri kardır, biride buz

Olsan dahi nanca yiğit, nanca er
Oncada döktürür sana soğuk ter
Üçüde titrer birbirinden beter
Birisi öz, biri diz, biride göz

Özümde volkan var, gözümde diken
Yıldırım olsaydı yılmazdım yakan
Zevraki der ki; beni asıl yıkan
Biri zar, birisi yar, biride söz

BİZİM BAHRE

Tabiatın guburundan
Tuğla da gel bizim bahre
Tortu tutmuş kurunundan
Buğla da gel bizim bahre

Kereminin bir gereği
Rabbim verdi bize reyi
Nahoş nefsi emareyi
Bağla da gel bizim bahre

Gazve eyle Uhut gibi
Düşme gazaba Lut gibi
Bağrımdaki bulut gibi
Ağla da gel bizim bahre

Dönüş ile duruş ile
Harşit gibi huruş ile
Taştan taşa vuruş ile
Çağla da gel bizim bahre

Kenar atar kir bineni
Kaf-i nunla sil sineni
Çatlak çürük sefineni
Sağla da gel bizim bahre

Rotamızda yoktur hata
Zevraki'mi vermem yata
İlk önce ledünniyata
Uğra da gel bizim bahre


KENDİNİ

Kainatta yok bir değer
Bil kendini kendini
Kindar kirli ise eğer
Sil kendini kendini

İnsan derim sana hayhay
İzzetli ol hatırı say
Kimse ile etme alay
Gül kendini kendini

Muhtaç gelse geri itme
Muhannete yakın gitme
Altın iken sakın etme
Pul kendini kendini

Git de sor bak sana ne der
Gelinine gel anne der
On beşinde kız zanneder
Dul kendini kendini

Horasan'ı arasan da
Arşı kürsü tarasan da
Allah gelir senden sonda
Bul kendini kendini

Zevraki der kötü eyler
Boyun büken bütün beyler
İster ise sultan eyler
Kul kendini kendini

NE OLA Kİ

Birdir beden birdir deden
Ayrı gayrı ne ola ki
Hak görünür her habbeden
Doğru eğri ne ola ki

Akşam yatıp sabah kalksak
Aksamda olmaz bir aksak
Hep aynıyız dostça baksak
Doğru uğru ne ola ki

Ezilip de eğer un olursa den
Ne kan kalır ne can kalır nede ten
Seni de beni de yaratan zaten
Haktan ayrı ne ola ki

Aşık Zevraki'yi taşlara çalar
Dalgalar döverde yeller de yalar
Ne dereler kalırda ne deryalar
Şerri hayrı ne ola ki

OLUR MU

Kim dökmüştür ki sende bulasın
Hiçbir bedelsiz bade olur mu
Önce ver ki sen anca bulasın
Sohbet dediğin sade olur mu

Yetişmeden yenmez yeşil kiraz
Elle dille ki kızarsın biraz
Ham meyvede aranmaz tad tuz haz
Ruhsuz robota vade olur mu hiç

Zevraki der sene değil ay değil
Başka oyun değil olay değil
Kalayı tutturmak kolay değil
Nişadır ister sade olur mu

İLE

İndirmeli cahilliğe
Arslandaki bazu ile
Döndürmeli ahilliğe
Alideki arzu ile

Şu sosyete denen afet
Ne ar koydu, nede iffet
Bundan etmeyenin nefret
Farkı yokdur dürzü ile

Yaş ve kuru bırakmasam
Çıkıp göğe, seyre baksam
Neron gibi tutup yaksam
Yıksam fuhşu arzı ile

Tuman hiç yok fistan yarı
Sen tutmuşsun türban hani
Niçin ceket kıçdan yukarı
Hesap görsem tezi ile

Pervasızlık büyük pürüz
Hayvanlardan daha hürüz
Zevrak derki hoş görürüz
Baksan insan gözü ile

İÇİN

Anam azarladı, babam dövdü
Avrat alay etti evlat sövdü
Köylüm deli dedi kentli kovdu
Mecnun gibi kaldım melamette

Mazlumların perver ve penahı
Sende buldu gönlüm bu selahı
Sana sığınmışam ya ilahi
Koyma beni cehli delalette

Ne müridim var nede şeyhim
Şâd eyliyor beni ulvi şevkim
Divanelikdir en yüce mevkim
Kâr aranmaz böyle keramette

Bir fikrim vardır ki kalpde köklü
Bütün bu kainat yerli göklü
Mevcudatın hepsi hakka ekli
Yüzbin isbat var bir alamette

Vardım vükelaya ukalaya
Bakır muhtaç dediler kalaya

SENİNDİR

Ben bir olsam, sen ise on
Yine mat olursun en son
İmana gel behey mason
Zafer benim zillet senindir

Kurban olam ya vatana
Neden bana üvey ana
Pay yokdurya yan yatana
Zemin benim zinnet senindir

...

Hakka varmaz nasıl ün ki
Din bozulmuş bizde çünki
Ne büyük acı düşünki
Millet benim devlet senindir

Söner devran döner devir
Akif der ki behey ...
Korkma kes as, istersen vur
Bu can benim cellat senindir