OTUR

Dalma deryalara pişman olursun
Salına şükret de gölünde otur
Muallakta kalıp mutlak ölürsün
Dalına şükret de gülünde otur

Zır mı ettin acep sendeki sırrı
Tükettin mi yoksa koskoca kırı
Ne yala koşarsın ey aptal arı
Gülüne şükret de balında otur

Bu tekneye tekme vuran ey teres
Terbiyesizlik etme düşün biraz
Hangi ata koymuş böyle bir miras
Ölüne şükret de ilinde otur

Böyle mi olurdu töresi Türk'ün
Ayrıldı meramın bölündü ülkün
Ayık ol ki kardaş sırada mülkün
Miline şükret de kumunda otur

Dağlarına sarıl bağların darsa
Yurdunda kal yavrum çok aklın varsa
Senin nen gerek Fransa'da arsa
Selana şükret de sılanda otur

Hazine doludur hep yanın yören
Dikene dayanır gülünü deren
Ağlıyor ırmağın inliyor deren
Seline şükret de sulunda otur

Mermerlere mühür kazmış tırnağın
Ustan mı oldu o eski çırağın
Bu hoş havasıyla şu hür bayrağın
Şalına şükret de alında otur

Tıpkı çökelek dolmuş bir tuluğa
Yahut neden şiştin döndün culuğa
Son ver artık sen bu boş yolculuğa
Koluna şükret de dolunda otur

Bir taşta atayım devlet göçüne
İster hoşa gitsin ister gücüne
Koltuk batıyorsa eğer kıçına
Kuluna sükret de kolunda otur

Varanın biridir öpenin bini
Bendeki yalansa sendeki hani
Forsun fazla amma foterde fani
Falına şükret de folunda otur

Arslanlar yurdunda tilkiler yatar
Ne ettiysen ettin artık gel yeter
Sanma siyah kâhkül bir daha biter
Keline şüket de külünde otur

Dolanma be dostum diyar be diyar
Bekleyenler elbet olur bahtiyar
Erli geçli gelir geçer nazlı yar
Yılına şükret de yolunda otur

Vallahi olursun beterden beter
Tarlana bakmazsan dikenler biter
Berlin'in koltuğu kıçına batar
Kılına şükret de çulunda otur

Almanın markı arabın dinarı
Vallah değmez köydeki kör pınarı
Gölge vermez bize elin çınarı
Çalına şükret de çölünde otur

Saplandık karaya saptık girdaptan
Neylesin Zevraki acemi kaptan
Belli ki kadir olamıyor zaptan
Halına şükret de yalında otur

ONU

Yokuşlarda yar yar deme
Yenişlerde özle onu
Dar gününde değer verme
Genişlerde gözle onu

Sakın olma sapık dönek
Yar dediğin sadık gerek
Yaralama sözle yürek
Saramazsın bezle onu

Şahikada var şulesi
Göğü deler gül kulesi
Gön değil gönül kalesi
Delemezsin bizle onu

Muhabbettir şu medarı
Kudrettendir konakdarı
Sırf sevgidir anahtarı
Açamazsın gürzle onu

Ürküp çıkma bir kenara
Korkma kendin salla nara
Aşık isen sızla ara
Bulamazsın sazla onu

Tavlamaya etme meyil
Dikkatle bak eyce eğil
Kuzu değil koyun değil
Tutamazsın tuzla onu

Ey Akif koy yesin kurdun
Şekva şanıdır namerdin
Lokmana da deme derdin
Göm göğsüne gizle onu

OLMAYINCA

Sohbetle geçmeli her anı ömrün
Sözde haz mı olur, saz olmayınca
Şiir yoluyla muhabbet ne mümkün
Şairlikten yana öz olmayınca

Bu müzmin his beni maziye iter
Baharın buhuru, burnumda tüter
Ne bir gül açılır, ne bülbül öter
Hayatın mevsimi yaz olmayınca

Bülbüle gül gerek, kuzgunada leş
Galleşten ırak ol, merdanla elleş
Güreş ister meydan, değildir beleş
Tuş olmaz bu tenim toz olmayınca

Som altına yamayıp yakıştırmış pas
Sarhoş, seme demiş oda çok ey, has
Kibride nereden çıkarmış tanas
Tezek küllenirmi, köz olmayınca

Atom atsan asla aldırmaz fakat
Kim dedi ki baş aslana sen taş at
Yoksa karga mı sandın beni kavat
Turna tanınmazdı, kaz olmayınca

Zay etti Zevrakı bu gam ile dem
Pus basdı, pes dedi her iki didem
Bundan böyle dört göz olsam da nidem
Yurtta görülecek yüz olmayınca

YAYILIYOR

Polatdan perk eden taşlar
Yumşak suyla ovuluyor
Dik kafalar, mağrur başlar
Hak önünde eğiliyor

Bu bataktan çıkılmazmı
Bal olsada bıkılmazmı
Asırlarca uyku azmı
Ayı bile ayılıyor

Kazak bile kazık atar
Duyan yokki diyem kurtar
Giren hep yer, gören yutar
Kör acından bayılıyor

Ne ettik ki sana hüdam
Yaptın bizi domuza dam
Toy gününde olan cüdam
Oyda adam sayılıyor

Ey Zevraki eyleme zar
Elbette zor, fendi bozar
Sanma bu zar, birden tozar
Azar azar yayılıyor

ÇIKAR

Nedir bön dediğim ırkın benden farkı
Bir ağaçtan bokta çıkar okta çıkar
Hep birdir bence garbi şimali şarkı
Vicdanlısı da çıkar yokta çıkar

Hele bakki şu nasın nahoş halına
Kimi mıhına vurur kimi nalına
Kimi varını vermiş darın malına
Gönlü gözü açta çıkar tokta çıkar

Arifler erenler geçip te sıraya
Aşık Zevraki'yi almışlar araya
Dengi ruh görünür baksak bir noktaya
Rengimiz zencide çıkar akta çıkar

BİR YANDA

Fettan felek böldü bizi
Dal bir yanda, döl bir yanda
Çok mu gördü bir top bezi
Doğ üryanda, öl üryanda

Asırlarda kısır lak lak
Zilzala bak, zül zata bak
Tabiatta tezata bak
Çöl bir yanda, göl bir yanda

Dahada var neler neler
Yerler, gökler gülle eler
Kimi ağlar, kimi güler
Gül bir yanda, kül bir yanda

Size yazı, bize sazı
Sanki olduk yaban kazı
Zevrak bizi böldü cazı
Sağ bir yanda, sol bir yanda

BAK

Be kardeşim baki misin
Gelene bak, gidene bak
Ağlıyor gerçi kimisin
Gülene bak, edene bak

Gam yükü var kamburunda
Can duruyor tam burunda
Yine değil umurunda
Gönüle bak, bedene bak

Müzede durur kaftanı
Nerde kürkünün kaplanı
Baban hani, anan hani
Atana bak, dedene bak

Seher vakti taşmış, coşmuş
Sen uyursun sabah olmuş
Ona dersin beyinsiz kuş
Naneye bak, nedene bak

Taşı ezer bu ne diştir
Aşın kuru, işin yaştır
Düşün boştur, başın hoştur
Bardağa bak, badene bak

Hecin güvenmez gücüne
Azık alır hörgücüne
Sen taş korsun, aş hurcuna
Devene bak, yedene bak

İçme Zevrak, saçma artık
Sade rakı, sıfır katık
Bu ne akıl, bu ne mantık
Meyine bak, midene bak

Arzu deryası arzın umanından
daha ulu daha doludur

DERYAYI

Varmayınca verme değer
Gel de gör deryayı deryayı
Gözünde sis varsa eğer
Sil de gör deryayı deryayı

Dertler içre geldik dehre
Şifa diye uzan zehre
Çilelere çatma çehre
Gül de gör deryayı deryayı

Çiban birdir ağrı birdir
Çare birdir çağrı birdir
Aşıkların bağrı birdir
Böl de gör deryayı deryayı

Cevabını bul da cimden
Sorma bana elif mimden
Cüretini aldın kimden
Dal da gör deryayı deryayı

Dolmuşuz mintarafillah
Olmuşuz da fenafüllah
Sabır ile sonsuz felah
Bul da gör deryayı deryayı

Boşa gezme dolu arzı
Çekilmiyor devrin darzı
Muhannetten mihnet dersi
Al da gör deryayı deryayı

Emrazıma buldum ben em
Jale ile oldum hemdem
Gırtlağa dek hicranı gam
Dol da gör deryayı deryayı

Sadmeleri serttir toptan
Sille yedim soydan soptan
Kader gemisinde kaptan
Kal da gör deryayı deryayı

İzdirapta buldum izzet
Ariflikten aldım lezzet
Gavsi azamlığa namzet
Ol da gör deryayı deryayı

Akif Timur ulu fıtrat
Ne Gothedir ne de Sokrat
Sefineni etme sirkat
Sal da gör deryayı deryayı

TOPRAKLAR

Kan ile yoğrulmuş taşlar, topraklar
Ne ölenler kalmış nede öldüren
Bu pisliği ancak kıyamet paklar
Ne bilenler kalmış, nede bildiren

Ne gamı kalmış, ne demi, ne cemi
İkaz etmez bu enkazın encemi
Heba olmuş hayı, huyu, hengemi
Ne gülenler kalmış, nede güldüren

Nerede o çınarlar, doruklar, dallar
Haniye Hamzalar, Aliler, Zallar
Ferhat'ın külüngü fezayı sallar
Ne kalkanlar kalmış, nede kaldıran

BAK BAK

Kara idik, hep aklaşdık
Başındaki şu nura bak
Dikkat etki, çok yaklaşdık
Önündeki çukura bak

Bulanıkmı yol durumu
Dumanlıca bu durumu
Ben gör derken uçurumu
O der gelen çakıra bak

Nasıl birse nasın nesli
Onlarında maden aslı
Kimi parlak, kimi paslı
Altına bak, bakıra bak

Moskofdaki menfur moda
Bize girdi artık o da
Yalanmıyım biraz durda
Bozuğa bak, bakire bak

Eşeğe bin, atı yedir
Eyri işe doğru dedir
Zulüm denen daha nedir
Zengine bak, fakire bak

Ölüm ahı arşı deler
Mezin, mollayı müjdeler
Herkes ağlar, hoca güler
Zikire bak, fikire bak

Ey Zevraki zamanede
Zevk kaldı ki, daha nede
Mert ararsan meyhanede
Zakire bak, şakire bak