|
DEVRANIMIZ
Neden acep böyle oldu
Netez döndü devranımız
Gün doğmadan öğle oldu
Netez döndü devranımız
Hemen hemen dağa dumduk
Zeval çıktı zaman umduk
Sanki bir göz açıp yumduk
Netez döndü devranımız
Koşsa hülyam uçsa düşüm
Konacağı yeri düşün
Arasıdır gözle kaşın
Netez döndü devranımız
Vereceğiz rabbimize
Emanetdir bu can bize
Zeval düştü göze dize
Netez döndü devranımız
Senin olsa Hindile Çin
Bişen yoksa hüda için
Vay başına böyle göçün
Netez döndü devranımız
Ey Zevraki bu rüzgarın
Nefesidir nazlı yarin
Göremeden gül cemalin
Netez döndü devranımız
BİZİM İÇİNDİR
Baki kalan yoktur, fani alemde
Elden ele göçmek bizim içindir
Elestü şerbeti, levhü kalemde
El-den ele içmek bizim içindir
Birdem hazı basar, birdem velvele
Aşıklar benzer o, yazı evvele
Alıncada sazı, sızılı ele
Telden tele geçmek bizim içindir
Altını alt etti, bakırla nikel
Şimdi kahküllüye güler şimşir kel
Rezil olsa, rüsvay olsadaki, el
Dilden dile düşmek bizim içindir
Zevraki der; asrın tanzimat tarzı
Tesadüfe verir, tanrısal arzı
Hayal ile diker, hulleyi terzi
Tülden tüle ölçmek bizim içindir
İMKANIMI VAR
Polattan perk imiş kader kafesi
Kırıpda açmanın imkanımı var
Kanattan yiyenin kenar yaresi
Kaldırıp uçmanın imkanımı var
Aşka karşı asla mertlik olmuyor
Kirpiği kementdir, gözleride tor
Zülfünün bağları torundanda zor
Koparıp kaçmanın imkanımı var
Önce başlıyorda hep ince ince
Ejderleri ezer sonra esince
Devirir devleri seli basınca
Dalıpda geçmenin imkanımı var
Zevraki kaderin kan ile kahir
Sakisi zalimdir, rakısı zehir
Ne nebze, ne nehir, koca bir bahir
Doldurup içmenin imkanımı var
ÜSTÜNE
Eskiden tek kattı bütün haneler
Şimdi binmiştir hep dam dam üstüne
Son seneler neler olmadı neler
Akşam sabah gelir zam zam üstüne
Kurtlar dizilmiş gelir hep iz ize
Kuzular kaçamaz düşmüşdür dize
Zevk, sefa, yeyip içmek, em, dem size
Bizlerede gelir gam gam üstüne
Duyulmaz fakirin derdü meraki
Bağırta bağırta bitti firaki
Şimdi siz söyleyin, Aşık Zevraki
İçmesinde netsin cam cam üstüne
Zevraki Gümüşhane yerel gazetelerine gönderdiği
bazı şiirlerinin yayınlanmaması üzerine sitemini şiirlerle ifade eder.
Aşık Zevraki nin eski dostlarına saygılarmızı sunuyor
hoşgörü ile karşılayacaklarına inanıyoruz.
ORTADA
Yürürdün yüksekte vururdun volta
Altamı düştün deli gönül alta
Bak şu herzeye bakki şu halta
Gerçek gizli, köçek döner ortada
Kuşatsada Kelkit'imi Köse'mi
Kof kafalar kapsa şiir köşemi
Sönmezki ruhumun bu şeb'i şem'i
Şol şemsinur gibi yanar ortada
Yıkılır yeniler gider peşpeşe
Yine bize kalır o köhne köşe
Varamaz menzile kırılır şişe
Kararır dörtyanın söner ortada
Arif olan adem aslanı anlar
Sahipsiz değildir bu meydanlar
Bedbin ve badbaht bedhuyi kerdanlar
Kükrerya kenarda siner ortada
Akif der; alemi okurum ezber
Şiir oyun değildir hemde düz bar
Derilsin şairler olalım üz bar
Yiğit olan hasmı yener ortada
AÇIK MEKTUP
...
Vaktiyle birçok vaadiniz vardı
Netez bitip geldi dostluğun ardı
Yoksa çevreni çakallarmı sardı
Bu işe aklımız ermedi gitti
Şu insanoğlu erince maksuda
Sırtını döner görünce mahbuba
Mat olmazdım amma maddi matluba
Hakimler hakkımız vermedi gitti
Haniya köşemiz hemde hususi
Attında halisi astın hasisi
Hangi yel silecek bu habis sisi
Akif'i asrımız görmedi gitti
BULUNMAZ 2
Tenziledirde kiram tenzile
Kervan tutarım yeter bin zile
Firzak yükü var ırak menzile
Benden başka bir talip bulunmaz
Neler gördüm ben ah neler gördüm
Ne dem çektim ne devran sürdüm
Ahlar ettikçe kanlar tükürdüm
Tükendide takat tabip bulunmaz
Cem olsa cerrah cümle tabiban
Akif'in derdine olamaz derman
Deli gönlüme göre bir ferman
Yare yazacak katip bulunmaz
BULUNMAZ
Ne yaman yenildim galleş gumara
Felek almış bizi tozlu tımara
Beli sattık bir sancılı semere
Can incitmeyecek semer bulunmaz
Sına bir anayı, dene babayı
Bir vefasıza yakda gör abayı
Dolandım dünyayı, gezdim ukbayı
Hercayi cananda ciğer bulunmaz
Paraları olup aksada Tuna
İmrenmem padişahların postuna
Bir tapan çekelim tarih üstüne
Mademki eskide değer bulunmaz
Akif sen nefsine aldanıp kanma
Sakın ha sen seni serdardır sanma
Darül dünyada cevher çoktur amma
Cahil cümerada ayar bulunmaz
|